به يكى از دوستان گفتم : خاموشى را از اين رو برگزيده ام كه : در سخن گفتن ، زشت و زيبا بر زبان مى آيد، و چشم بدانديشان فقط بر سخن زشت مى افتد.
دوستم پاسخ داد: آن خوشتر كه دشمن بد انديش يكباره كور گردد، تا چشمانش را نتواند باز كند  (زيرا نيكى را نيز بدى جلوه مى دهد.)

هنر به چشم عداوت ، بزرگتر عيب است

 

گل است سعدى و در چشم دشمنان خار است

 

نور گيتى فروز چشمه هور

 

زشت باشد به چشم موشك كور