او می آید...

عصای موسی در مشت، نگین سلیمان در انگشت. زره داوود بر تن. پیراهن یوسف در بر، دم عیسی در کام، وقار ابراهیم در گام، ذوالفقار علی بر میان، و لوای محمد بر دوش...

تکرار ایوب است؛ مظهر صبر گران بر درد و رنج انسان. تکرار موسی است، با خروش رعد آسا بر فرعونیان. تکرار ابراهیم است؛ بت شکن بزرگ تاریخ. تکرار عیسی است، با دم حیات بخشش. او تکرار همه ی فضایل انبیا و اولیا است؛ بل، انبیا و اولیا، هر یک جلوه ای از فضایل و مکارم اویند...

ماه و خورشید- همچون سلیمان- در فرمان اویند، و باد و طوفان در تسخیرش.(( موید بالنصر)) و ((منصور بالرعب)) است. فرشتگان، در رکابش شمشیر می زندد و گنجهای زمین در انتظار اوست. صادق آل رسول(ع) در حقش گوید: ان القادم منا منصور بالرعب موید بالنصر، تطوی له الارض و تظهر له الکنوز و یبلغ سلطانه المشرق و المغرب و یظهر الله به دینه و لو کره المشرکون.(بحار الانوار، 52/191، حدیث 24)

در طول تاریخ پر نشیب و فراز اسلام، از آغاز تا کنون، صدها مهدی دروغین، یا بهتر بگویم: دجال و رهزن دل و دین، آمده اند تا رهزن امت اسلام گردند و راه را بر او سد کنند... اما تاریخ، همه را- یکان یکان- در زیر چرخ های سنگین خود له کرده و خواهد کرد و سرانجام مهدی راستین، نهمین فرزند از تبار سالار عاشورا، یعنی حجت بن الحسن العسگری(عج)، از پس ابر غیبت، چونان آفتاب نیمروزی سر بر خواهد زد و جهان را به انوار تابناکش روشن خواهد ساخت...