مهدی حقوق خود را در پاکت هایی می گذاشت و بین فقرا و نیازمندان تقسیم می کرد. به خانه هایشان می رفت و درد دلهایشان را گوش می داد. همراه با مادر یا خواهرش به سرکشی خانه هایی می رفت که سرپرست نداشت.
 
 
بر ستیغ صبح، ص73، شهید مهدی امینی