تفكر كنيد:

وَابْتَغِ فِيمَا آتَاكَ اللَّهُ الدَّارَ الْآخِرَةَ وَلَا تَنسَ نَصِيبَكَ مِنَ الدُّنْيَا وَأَحْسِن كَمَا أَحْسَنَ اللَّهُ إِلَيْكَ وَلَا تَبْغِ الْفَسَادَ فِي الْأَرْضِ إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِينَ.

و با آنچه خدایت داده سرای آخرت را بجوی و سهم خود را از دنیا فراموش مکن و همچنانکه خدا به تو نیکی کرده نیکی کن و در زمین فساد مجوی که خدا فسادگران را دوست نمی‌دارد.


شگفت آیتی است از «حکمت بلند» و «حکم دلپذیر» و «وجیه ترین فرمان» و «جامع ترین نهی» با «خوش ترین دلیل».

حکمت بلند آنکه ای رسول و ای جمله آدمیان، همت بلند دارید و در میان نعمتهای الهی آنها را بر گزینید که نفع آن هیچگاه از شما منقطع نمی گردد چه در دنیا و چه در آخرت.

و «حکمِ دلپذیر» آنکه دنیا را نیز عزیز دارید که آن برای شما آفریده شده است، با همه عیش ها و عشرت ها، پس به قدر لذت و آسایش، نه فرسایشِ خود و دیگران، از آن بهره بگیرید.

و «وجیه ترین فرمان» امر به احسان است که عدالت را نیز در خود پنهان دارد و احسان کاری است که بعد از عدالت معنی می یابد و هیچ سنتی بیش از عدل و احسان جامعه را به کمال نمی رساند.