بيان نشان گرهاي مهاركننده هاي بافتي ماتريكس متالوپروتئيناز 2 و 9 در ليكن پلان اروزيو، غيراروزيو و هي

زمينه و هدف: ليكن پلان  دهاني نوعي بيمار التهابي پوستي – مخاطي مزمن است كه به صورت يك پيش بدخيم تعريف مي شود.
 Matrix metalloproteinase-2 (MMP-2)و  Matrix metalloproteinase 9 (MMP-9)پروتئينازهايي هستند كه تهاجم سلول هاي تومورال به بافت هم بند را تسهيل مي كنند و در ضايعات پيش بدخيم و بدخيم بيش از حد معمول ظاهر مي شوند. هدف از اين مطالعه تعيين بيان نشان گرهاي مهاركننده بافتي ماتريكس متالوپروتئيناز 9 و 2 (9 و MMP-2) در ليكن پلان دهاني اروزيو و ليكن پلان غيراروزيو و هيپرپلازي آماسي به روش ايمونوهيستوشيمي بود.
روش اجرا: در اين مطالعه مقطعي، 39 بلوك مربوط به ليكن پلان دهاني غيراروزيو (با و بدون ديسپلازي)، 36 نمونه ليكن پلان دهاني اروزيو (11مورد ديسپلاستيك و 25 مورد بدون ديسپلازي)، 32 بلوك مربوط به هايپرپلازي آمازسي و 6 بلوك مربوط به بافت نرمال از آرشيو بخش آسيب شناسي دانشكده دندانپزشكي مشهد انتخاب و به روش ايمونوهيستوشيمي با نشان گرهاي  MMP-2و MMP-9 رنگ آميزي شد. به منظور مقايسه آماري از آزمون هاي Kruskal-Wallis، Mann-Whitney و ضريب همبستگي Spearman استفاده شد.
يافته ها: بيش ترين ميانگين MMP-2 و MMP-9 (در كل ضخامت اپيتليوم) در ليكن پلان اروزيو ديسپلاستيك مشاهده شد (به ترتيب: 68.1±31.6، 94.5±3.73). ميزان بيان MMP-9 در انواع ليكن پلان اروزيو در قياس با ليكن پلان غيراروزيو در همه لايه ها (P<0.001) و در مورد MMP-2 در لايه بازال - پارابازال و خاردار (به ترتيب: P=0.008 و P<0.001) تفاوت معني داري داشت.
نتيجه گيري: افزايش خطي بروز اين ماركرها از سمت مخاط نرمال تا ليكن پلان دهاني اروزيو بيان گر تفاوت در رفتار بيولوژيك ليكن پلان دهاني غيراروزيو و اروزيو است. بنابراين مي توان گفت ليكن پلان دهاني اروزيو، پتانسيل پيش بدخيمي بيش تري از ليكن پلان دهاني غيراروزيو دارد.

 نسخه قابل چاپ