خوشا ياران كزين ويرانه رستند
زدل بند تعلقها گسستند
زمردى پشت شيطان درون را
چه زيبا در شبانگاهان شكستند
فريب اين جهان و نفس خود را
نخوردند و زدام خويش جستند
زاين دنياى بى مهر و محبت
گذر كردند و با پاكان نشستند
خوشا ياران كه در عهد جوانى
كتاب پست خودبينى ببستند
به وقت وصل و پايان جدايى
توگوئى از شراب عشق مستند
خوشا ياران عهد خون و ايثار
كه نيكوخويش بشكستندو رستند