امير المؤمنين عليٌّ عليه‏السلام لِعَبدِ اللّه بنِ‏عبّاسٍ‏رحمهُ‏اللّه علَيهِ وكانَ يقولُ: ما انتَفَعتُ بكلامٍ بَعدَ كلامِ رسولِ اللّه صلى‏ الله ‏عليه و ‏آله و سلّم كانتِفاعِي بهذا الكلامِ :

أمّا بَعدُ ، فإنَّ المَرءَ قد يَسُرُّهُ دَرْكُ ما لَم يَكُن لِيَفُوتَهُ ، ويَسُوؤهُ فَوتُ ما لَم يَكُن لِيُدرِكَهُ ، فَليَكُن سُرُورُكَ بما نِلتَ مِن آخِرَتِكَ ، وليَكُنْ أسَفُكَ على ما فاتَكَ مِنها .

امام على عليه‏السلام

- خطاب به عبداللّه‏ بن‏عباس رحمه‏الله- : امّا بعد ، آدمى گاه براى دست يافتن به چيزى شاد مى‏شود كه در هر حال به آن مى‏رسد و براى نرسيدن به چيزى اندوهگين مى‏شود كه هرگز به آن نمى‏رسيد . پس ، شادى تو در جايى باشد كه به امرى از امور آخرتت دست يابى و اندوهت آن جا باشد كه امرى از امور آن را از دست دهى و ابن عباس مى‏گفت پس از سخن رسول خدا صلى‏ الله ‏عليه و ‏آله و سلّم از هيچ سخنى به اندازه اين سخن بهره‏مند نشده‏ام .

نهج البلاغة : الخطبة 224 منتخب ميزان الحكمة : 268