متن بعدی

پارسایی بر یکی از خداوندن نعمت گزر کرد که بنده ای را دست و پای استوار بسته عغوبت همی‌کرد گفت ای پسر همچو تو مخلوقی را خدای عزّوجل اسیر حکم تو گردانیده است و ترا بر وی فضیلت داده شکر نعمت باری تعالی بجای آر و چندین جفی بر وی مپسند نباید که فردای قیامت به از تو باشد و شرمساری بری