ترسم آن خیره که بر شیعه ی او می خندد
در  ســر  کـار  تشیـع  کنـد  آخــر  جـان  را
مـاه  کنعانی من! مسند مصـر آن  تـو  شـد
وقــت  آنست  کـه  بدرود  کنـی  زنـدان  را