گفتم شبي به مهدي،بردي دلم ز دستم

                                              من منتظر به راهت،شب تا سحر نشستم

گفتا چه كار بهتر،زين انتظار جانان

                                                        من راه وصل خود را، بر روي تو نبستم

گفتم دلم ندارد،بي تو قرار و آرام

                                                         من عقده دلم را،امشب دگر گسستم

گفتا هواي نفست،باشد حجاب وصلم

                                                         گر نفس را شكستي،دستت رسد به دستم