1. پوشش زن در یونان و روم باستان
 
 
دایره‏المعارف لاروس درباره پوشش زنان یونان باستان مى‏گوید: زنان یونانى در دوره‏هاى گذشته، صورت و اندامشان را تا روى پا مى‏پوشاندند. این پوشش که شفاف و بسیار زیبا بود، در جزایر کورس و اِمِرجوس و دیگر جزایر ساخته مى‏شد. زنان فنیقى نیز داراى پوششى قرمز بودند. سخن درباره حجاب، در لابلاى کلمات قدیمى‏ترین موءلفین یونانى نیز به چشم مى‏خورد؛ حتى «بنیلوب» (همسر پادشاه «عولیس» فرمانرواى ایتاک) نیز با حجاب بوده است. زنان شهر «ثیب» داراى حجاب خاصى بوده‏اند، بدین صورت که حتى صورتشان را نیز با پارچه مى‏پوشاندند. این پارچه داراى دو منفذ بود که جلوى چشمان قرار مى‏گرفت تا بتوانند ببینند. در «اسپارته» دختران تا موقع ازدواج آزاد بودند، ولى بعد از ازدواج خود را از چشم مردان مى‏پوشاندند. نقش‏هایى که بر جاى مانده، حکایت مى‏کند که زنان سر را مى‏پوشانده، ولى صورت‏هایشان باز بوده است، و وقتى به بازار مى‏رفتند، بر آنان واجب بوده است که صورت‏هایشان را بپوشانند؛ خواه باکره و خواه داراى همسر باشند. حجاب در بین زنان سیبرى و ساکنان آسیاى صغیر و زنان شهر ماد (و فارس و عرب) نیز وجود داشته است. زنان رومانى از حجاب شدیدترى برخوردار بوده‏اند، به طورى که وقتى از خانه خارج مى‏شدند، با چادرى بلند تمام بدن را تا روى پاها مى‏پوشاندند و چیزى از برآمدگى‏هاى بدن مشخص نمى‏شد.2
یکى از تاریخ نویسان غربى نیز شواهد زیادى دال بر وجود حجاب در بین زنان یونان و روم باستان آورده است. او درباره «الهه عفت» که یکى از خدایان یونان باستان است، مى‏گوید: «آرتمیس»، الهه عفت است و عالى‏ترین نمونه (و الگو براى) دختران جوان به شمار مى‏آید. داراى بدنى نیرومند و ورزیده و چابک و به زیور عفّت و تقوا آراسته است.»3
همچنین درباره مردم یکى از قبائلى که نهصد سال قبل از میلاد زندگى مى‏کرده‏اند، آمده است : «بالاتر از ارمینان و در کنار دریاى سیاه، «سکّاها» بیابانگردى مى‏کردند. آنها مردم وحشى و درشت اندام قبائل جنگى نیمه مغول و نیمه اروپایى بسیار نیرومندى بودند که در ارابه به سرمى‏بردند و زنان خود را سخت در پرده نگاه مى‏داشتند.»4
این مورّخ در جاى دیگر مى‏گوید: «زنان فقط در صورتى مى‏توانند خویشان و دوستان خود را ملاقات کنند و در جشن‏هاى مذهبى و تماشاخانه‏ها حضور یابند که کاملاً در حجاب باشند. 5
همچنین از قول یکى از فلاسفه یونان باستان، درباره شدت پوشش زن، نقل مى‏کند: نام یک زن پاک‏دامن را نیز چون شخص او باید در خانه پنهان داشت.6