از جمله علل شايع کم شدن موي ابرو،ضربه‌هاي فيزيکي است مانند تصادف، سوختگي حرارتي، شيميايي يا الکتريکي. علل اين مشکل را بهتر بشناسيد.
 

عواملي که بر تعادل هورموني فرد تاثير بگذارد، مي‌تواند موجب ريزش ابرو شود. اين تغييرات هورموني شامل بارداري، بيماري‌هاي تيروييد و مصرف قرص‌هاي پيشگيري از بارداري است که خوشبختانه پس از قطع آن، رويش مجدد رخ خواهد داد.
 

بر فعاليت بسياري از سلو‌ل‌ها تاثير مي‌گذارد و اين موجب ريزش موقت مي‌شود. البته اثر شيمي‌‌درماني کاملا مشخص نيست.
 

ريزش موي تکه‌اي يکي از مشکلاتي است که در بيماري سيفيليس ديده مي‌شود. شايع‌ترين عفونت‌هاي موثر بر مو عبارتند از: عفونت قارچي که بيشتر پوست سر را درگير مي‌کند و مي‌تواند موجب ريزش موي موقت شود. شپش كه خارش و خراشيدن ابرو و مژه موجب کندن آن مي‌شود. بيماري‌ هانسن كه مي‌تواند موجب نازک شدن موي ابرو ‌شود. سيفيليس كه موجب ريزش موي «بيدخورده» مي‌شود.
 

از مهم‌ترين آنها مي‌توان به لوپوس اريتماتو، آلوپسي آروآتا و وتيليگو اشاره کرد.
 

مي‌تواند در اثر خارش و خراشيدن موجب ريزش مو و ابرو شود.
 

به اين دليل که مو قادر نيست درون اين لايه ضخيم نفوذ کند، قابليت رشد در اين تومورها را ندارد.
 

موي ابرو نيز مانند ساير موها تحت تاثير بعضي داروها مي‌ريزد از جمله آنها داروهاي ضدفشارخون، داروهاي روان‌پزشکي و داروهاي ضد تشنج است.
 

از جمله ويتامين B و مشتقات ويتامين A که از جمله عوارض داروهاي آکوتان است.
 

مانند افزايش چربي خون و مصرف موضعي قطره‌هاي بتابلوکرچشمي نيز مي‌تواند موجب ريزش ابرو و مژه ‌شود که قابل برگشت است.
 

يک عادت بد رفتاري است که با کندن مو همراه است. انجام مکرر آن موجب ريزش موي دايمي مي‌شود. فوليکول موي ابرو به کندن حساس است و بنابراين بهتر است که فرم دلخواه ابروي خود را در نظر بگيريد و از تغيير مداوم آن جلوگيري کنيد.