سلام. من  حاضرم شارژ 10000 تومانی رو بدم به یکی از دوستانی که فکر می کنه من و یا بقیه دوستان ناحق برنده شدیم. و یا بی انصافی صورت گرفته.
 
روزی که 200 هزار حسنه داشتم خواستم وقف کنم برای کاربرانی که گاها نیاز ضروری به حسنه دارند که متاسفانه موافقت نشد.

حسنه ها مونده بود تو حسابم. شاید کمی غرور هم منو گرفته بود که 200 هزار حسنه دارم و احساس برتری می کردم نسبت به کاربرانی که حسنه کمتری داشتند.

همه رو دادم که خلع سلاح بشم.

و البته باید بگم از برنده شدن هم بدم نمیومد. ما انسان ها کلا از برنده شدن لذت می بریم.

مثلا عرض می کنم من می تونستم کتاب رستاخیز رو خیلی راحت با حسنه هایی که داشتم بگیرم. همونطور که پک اندروید رو گرفتم. ولی چون برنده شدن رو دوست داشتم تو قرعه کشی این کتاب هم شرکت کردم.

برنده شدن در قرعه کشی یه لذت دیگه داره. 

الان برنده شدم اول خوشحال شدم. بعد ناراحت شدم چرا جایزه بهتر رو نگرفتم. مثل فلش 32 گیگ. الان دیگه از شوق و ذوق افتادم. 

مال دنیا همینه دیگه. نه خوشیش پایداره، نه از دست دادنش آدم رو می کشه.