توضیحات بیشتر

تمام زمان بندی هایی که در زیر ذکر شده بر اساس ISO 50  و دیافراگم f2.8  یا  f3.5  می باشند.

- برای ISO 100 ، زمان نوردهی کوتاه تر می باشد اما نه در حدود نصف (1/2) زمانبندی ISO 50 .

برای ایزوی 100 از زمانبندی هایی در حدود یک-سوم (1/3) ایزوی 50 استفاده کنید.

-  دیافراگم f2.8یا f3.5را برای نمایش بیشترین تعداد ستارگان در عکس مورد استفاده قرار می دهیم. ضعیف ترین نورها با دیافراگم کوچکتر قابل نمایش نخواهند بود.

 

عکاسی مسیر حرکت ستارگان

 

 

وضعیت ماه در آسمان

 

 

مدت زمان پرتوگیری (نوردهی)

بدون ماه

حداقل یک و نیم ساعت برای پرتوگیری نیاز است تا مسیرهای ستاره ای به همراه مناظر طبیعی ( نمایان شده به شکل سایه و طرح سیاه یکدست) در تصویر آشکار گردند .

هلال ماه

حداقل یک ساعت پرتوگیری  برای نشان دادن رنگ و جزئیات مناظر طبیعی پیش زمینه.

1/2ماه

30 دقیقه تا یک ساعت پرتوگیری (30 دقیقه برای آسمان صاف و یک ساعت برای آسمان ابری).

یک یا دو روز پس از 1/2ماه

20 تا 45 دقیقه پرتوگیری.

3 تا 4 روز قبل و پس از ماه کامل

 - 10 تا 20 دقیقه پرتوگیری برای شبی آرام با آسمان آبی، ژرف و با شکوه.

 - در صورت استفاده از فیلم های  Kodachrome 64، دیافراگم f4و پرتوگیری به مدت 20 دقیقه انجام شود.

 
 

 

 

 

عکاسی نقاط نورانی

- به منظور عکاسی از ستارگان به صورت نقاط نورانی ( به جای مسیرهای نورانی)، بدون شک به زمان شاتر بسیار کوتاهتری نیازمندید. از این رو شما همچنین نیازمند استفاده از فیلم های سریع تر (وISO  بالاتر) هستید که امکان استفاده از شات های کوتاه مدت را می دهند.

- اگر می خواهید برخی مناظر و چشم اندازها (به شکل سایه و طرح سیاه یکدست در پس زمینه) در عکس نمایان گردند، شما نیاز به نور "ماه کامل" در عکس خواهید داشت، همچنین برای نمایش اجسام جلوی صحنه (با نور کامل و به صورت روشن) بایستی همزمان از فلاش دوربین استفاده نمایید.

- برای تعیین طولانی ترین سرعت شاتر قابل استفاده، قبل از شروع حرکت ستارگان در مسیرهای نورانی از فرمول زیر استفاده نمایید: 

فاصله کانونی/ 600

 

- با استفاده از نور کامل ماه، دیافراگم f2.8 و ISO 400 از شرایط زیر استفاده کنید:

 

 

لنز

 

زمان

21mm

29 ثانیه

35mm

17 ثانیه

50mm

12 ثانیه
 

 

 

حرف آخر

- دوربین را قبل از تاریکی تنظیم کنید تا بتوانید فوکوس و انتخاب ترکیبات عکس را تا وقتی که هنوز قادر به دیدن محیط هستید انجام دهید.

- اگر پس از تاریکی تنظیمات را انجام می دهید، از یک چراغ قوه یا لامپ های اتومبیل خود استفاده کنید تا در صورت لزوم بتوانید دوربین را بر روی اشیای نزدیک فوکوس کنید.

- اگر ستاره قطبی را در ترکیب بندی عکس خود دارید، تمام مسیرهای ستاره ای دیگر در اطراف آن در حال چرخش خواهند بود.

- در شب هایی که ماه در آسمان نیست، شاتر دوربین را برای ساعات طولانی باز نگه دارید تا بتوانید مسیرهای ستاره ای بسیار طولانی را در ترکیب بندی عکس خود داشته باشید.

 

 

 

(هرگونه استفاده از این مطلب بدون ذکر "سایت نجوم ایران" و لینک به این مقاله غیرقانونی بوده و از لحاظ شرعی و اخلاقی نادرست می باشد.)

 

منبع : سایت نجوم ایران

ترجمه و تالیف از شیوا خسروی

با تشکر از Jack Fusco, Theresa A. Husarik, David Cobb

 

 

توضیحات اضافه:

مفهوم ISO

در دوربین های قدیمی : ISO  (یا ASA) به معنی حساسیت فیلم عکاسی در برابر نور بود. این حساسیت با اعدادی مانند 100، 200، 400، 800 و غیره اندازه گیری می شد. عدد کوچکتر به معنی حساسیت پایین تر فیلم عکاسی و کاهش نویز در عکس ها  به شمار می آید.

در دوربین های دیجیتال: عددISO  حساسیت سنسور دوربین را تعیین و اندازه گیری می نماید. اینجا نیز مانند عکاسی با فیلم قوائد یکسانی وجود دارد. عدد کمتر نشان دهنده حساسیت پایین تر دوربین شما به نور خواهد بود. تنظیمات ISO  بالاتر به طور کلی در محیط های تاریک تر مورد استفاده قرار می گیرد تا عکاس را قادر سازد تا از سرعت های بالاتر شاتر استفاده نماید. اگرچه در این حالت نویز تصاویر بالاتر خواهد بود. برای مثال دو تصویر زیر نگاه کنید. تصویر سمت چپ در ایزوی 100 گرفته شده است و تصویر سمت راست در ایزوی 3200 گرفته شده.