امام صادق عليه السلام ـ آنگاه كه جهم بن حميد به ايشان عرض كرد : تكونُ لي القَرابَةُ على غَيرِ أمرِي، أ لَهُم عَلَيَّ حَقٌّ ؟ ـ : نَعَم ، حَقُّ الرَّحِمِ لا يَقطَعُهُ شيءٌ و إذا كانوا على أمرِكَ كانَ لَهُم حَقّانِ : حَقُّ الرَّحِمِ ، و حَقُّ الإسلامِ

خويشاوندانى دارم كه عقيده و مذهب مرا ندارند ، با اين حال ، آيا آنان را بر من حقّى هست؟ ـ فرمود : آرى ، حقّ خويشاوندى را هيچ چيز از بين نمى برد . در صورتى كه با تو هم باور بودند ، دو حق داشتند : حقّ خويشاوندى و حقّ اسلام .