حضرت فاطمه ‏سلام الله علیها :
 
 
اَللّهُمَّ بِعِلْمِکَ الْغَيْبَ وَ قُدْرَتِکَ عَلَى الْخَلْقِ أحْيِني مَا عَلِمْتَ الْحَياةَ خَيْراً لِي
 
وَ تَوَفَّنِي إذَا كانَتِ الْوَفَاةُ خَيْراً لِي؛
 
 
بار خدايا! تو را به علمِ غيبت و تواناييت بر آفرينش، سوگند مى‌دهم
 
كه مرا، تا وقتى مى‌دانى زنده بودن برايم بهتر است، زنده بدارى
 
و هر گاه مرگ برايم بهتر بود، بميرانى.
 
 
بِحارُ الأنوار، جلد 94، ص 225؛
منتخب میزان الحکمه، ص 894.