« ادبار و اقبال قلب »
امیرالمؤمنین علی سلام الله عليه :
إنّ للقُلوبِ شَهوَةً وإقبالاً وإدباراً، فَأْتوها مِن قِبَلِ شَهوَتِها وإقبالِها ؛ فَإنّ القَلبَ إذا أُكرِهَ عَمِيَ؛
دلها را اشتياق و روى كردن و پشت كردنى است، پس دل را آنگاه كه مشتاق است و روى آورده به كار گيريد كه اگر به ناخواه وادار به كارى شود كور گردد.
نهج البلاغة : حكمت ۱۹۳؛ میزان الحکمه ج 9 ص 518