« حق نعمتها »
امیرالمؤمنین علی سلام الله عليه :
إنّ للّهِ تعالى في كُلِّ نِعمةٍ حقّا، فَمَن أَدّاهُ زادَهُ، و مَن قَصَّرَ فَقَد عَرَّضَ النَّعمةَ لِحُلولِ النَّقِمةِ؛
خدا را در هر نعمتى حقّى است، هركه آن را ادا كند، افزونش كند و هركه كوتاهى كند، نعمتش را در معرض نقمت و تباهى نهاده است.
نهج البلاغة، حكمت ۲۴۴