« از حكمت‌های نماز »
امام رضا عليه السلام:
في الصَّلاةِ تَوقيرٌ لَهُ وتَبجيلٌ وخُضوعٌ مِنَ العَبدِ إذا سَجَدَ، والإِقرارُ بِأَنَّ فَوقَهُ رَبًّا يَعبُدُهُ ويَسجُدُ لَهُ؛
در نماز، بزرگداشت و گراميداشت خداوند، و فروتنى بنده هنگام سجده است و اقرار به اينكه بالاتر از او، پروردگارى است كه به عبادتش مى‏‌پردازد و برايش سجده می‌‏كند.
بحار الأنوار: ج ۶ ص ۱۱۳ ح ۶ / شناخت‌نامه نماز: ج1 ص124