حوا صدایم می زنند نام من لیلی ست

نو نصرت، شاعر جوانی است که در "حوا صدایم مى زنند/ نام من لیلى ست" مجموعه اشعارى را گرد آورده که ساختارى بسیار زنانه دارند. او مى کوشد منطق حیات زنانه را شکل بخشد و به ابعاد تفکر زنانه هویت بخشد. مینو نصرت در این مجموعه کوچک خود را نسبت به ساختار اساطیر آشنا نشان مى دهد. او از نام دو همسر حضرت آدم الهام گرفته است. مى دانیم که بر طبق اسطوره نخستین همسر آدم لیلا نام داشته. این نام که به معنى شب است انسان را وسوسه مى ند تا باور بدارد که آدم و لیلا در اصل نمادى از یک حرکت دیالکتیکى بوده اند، که در قالب مفاهیم روز و شب عمل مى کرده اند. جالب است که حوا (ایو) نیز در زبان هاى اروپائى به معناى شب است. البته میان ساختار شخصیت مستقل لیلا، و شخصیت مطیع و پیرو حوا تفاوت زیادى هست که نمایانگر دو عصر پدر سالارى و برزخ پایانى عصر مادر تبارى ست. به هر تقدیر شعر مینو نصرت خود را از مقوله شعر شعور نشان مى دهد.