پاسخ به:مطالب زیبا و کوتاه از کتاب ترنم وحی

ادب حضور قرآن

يكي از علماي اصفهاني مي گفت: با عده اي براي حج به مكه مشرف شديم. در مدينه يك نفر از دوستان همراه ما در گذشت. پس از دفن، مجلس ترحيمي تشكيل داديم، و يكي از قاريان را براي تلاوت قرآن به مجلس دعوت كرديم. قاري آمد و نشست اما قرآن نمي خواند. به او گفتيم بخوان. ايشان گفتند: شما مشغول حرف زدن هستيد و تا ساكت نشويد قرآن نمي خوانم! همه ساكت شديم ولي ديديم باز نمي خواند. گفت: طرز نشستن شما مناسب با مجلس قرآن نيست، لذا همه دو زانو نشستيم، ديديم باز قرآن را شروع نمي كند. گفتيم بخوان. او گفت: هنوز مجلس براي قرائت قرآن مهيا نشده است، زيرا در دست بعضي چاي و سيگار مشاهده مي شود. چاي و سيگار را به كنار گذاشتيم، قاري آيه اي از قرآن را تلاوت كرد و مجلس را ترك گفت. آيه اي را كه تلاوت كرد اين بود: ( وَ اِذا قُرِِيَ القُرْآنُ فَاسْتَمِعوا لَهُ وَ اَنْصِتوا لَعَلّكُمْ تُرْحَمونَ ): و چون قرآن خوانند به آن گوش بسپاريد و (در برابر آن) خاموش باشيد، باشد كه مشمول رحمت شويد. (اعراف/204)

برگرفته از کتاب ترنم وحی نوشته زهرا حسینی