آیینهٔ ذات کبریایی
ای فخر بلاد آریایی
ای مَشتیِ گنبد طلایی
تو تاج سر و بزرگ مایی

خورشید زند پیش تو زانو
صَلَّیتَ عَلٰی ضامن آهو
رو زد به تو هرکه کامیاب است
آبادیِ بی شما خراب است

هستی ز ازل ز هستیِ توست
عالم همه کاردستیِ توست
عمریست که بر دَرِ رضاییم
ارثی‌ست که نوکر رضاییم
بیچارهٔ خواهر رضاییم
مستاجر کشور رضاییم

در سینهٔ خسته آه دارم
بیچاره شدم ، گواه دارم
من جز تو مگر پناه دارم؟
ردّم نکنی ... گناه دارم

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا