نوکر نرود به مشهدت پس چه کند
خود را نرساند به شما پس چه کند

قلبش به کرمخانهٔ ارباب خوش است
گر رو نزند به آشنا پس چه کند‌
خاک قدمت بهشت،با بودن تو
ماندیم بهشت را خدا پس چه کند

دامن مکش از دست گدایان درت
بی لطف شما بگو گدا پس چه کند

ارباب شدی که رو به هرکس نزنم
بنده نکند تو را صدا پس چه کند‌

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا