هوای قلب،رضایی..دو چشم بارانی‌است
هوای میکده از نام دوست رحمانی است

گرفته شور محبت همه وجودم را
جدایی من و عشقِ رضا ویرانی است

اسیر موی رضایم چرا که عاقبتِ
جدایی از سر زلف رضا،حیرانی است

کسیکه پایِ رضا مانْد و آخرش جان داد
به لطف فاطمه در روز حشر تنها نیست

خدا کند که دَمِ مردنم میان حرم
فقط رضا بگویم..چه‌خوب پایانی است

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا