قلبم برای صحن تو پر در می‌آورد
هر روز کوله‌بار سفر در می‌آورد

تا ساعتی بحال خودش میکنم رهاش
در بین زائران تو سر در می‌آورد

از بین گرد و خاک کف صحنتان رضا
نابرده رنج،گنج،وَ زر در می‌آورد

در پیش تندبادِ بلاهای روزگار
با ذکر "یا رضا" سپر در می‌آورد

صبرم زیاد هست،ولی آقا قبول کن
دوری ز مشهدت پدر در می‌آورد

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا