دلم هوای حرم کرده یا علی مددی  
هوای ذکر پدرها و اشک مادرها 
هوای دیدن فوّاره‌های گوهرشاد 
زلال آینه‌ها و صفای مرمرها 
صدای طبل و نقاره، اذان گلدسته  
هوای عطر خوشِ یاس و مشک و عنبرها 
نمی‌شود که مرا پیش خود نگه داری؟ 
کنار گنبد زردت، میان کفترها
برای وصف تو شعری که شعر باشد نیست
سروده گرچه ز تو منزوی و قیصرها

 

شعر رضا احسان پور