بخشش تو کنی حج رضا سوی خراسان 

وز عالَم غیب مژده رسید لطف ِ فــــراوان

روزی بِشَوَد ! یار تـــــرا در همه دوران

آسوده نشین ، گریه مکن ؛ ناله وافغان

پابوس رضا می روی ای دوست هزاران

حاجت برسد لطفِ خدا ؛ دوست کماکان

هر چند نرفتی به پابوس رضا کردی تو انفاق

چند صد؛هزار حج ِقبول داری به ارفــــــــاق