نوروز نوبهار افراشت چون علم    ضحاک دی گریخت با انده والم

فریدون فروردین آمد به تخت جم      منوچهر یاسمین با چهر چون ارم

چون تهمتن کشید رخشش به زیر زین ....

تامدح گویم از سلطان دین رضا    آن آفتاب دین ارواحنا فدا

آن پادشاه جود آن معدن سخا    منظور آیه ی والشمس والضحی

هم سرّ سرمدی است هم قول او متین

در بارگاه او پشت فلک خم است     در نزد رفعتش خلدبرین کم است

خورشید نزد او تشبیه انجم است     آن بارگه به عرش هم از ومحرم است

بر عرش حق کندفخرّیه این زمین