هوای خراسان

    

     از برکت دعای تو باران گـــــرفته است  

                                                       یک شهر مرده بــا نفست جان گرفته است

          بوی بهشت گمشده در تــــوس می وزد

                                                       یا نه ! هواس توست که جریان گرفته است

          یــــــا ثامن الائمه بــــــرای ابد ، جهان

                                                       در زیر سایه ات سر و ســامان گرفته است

          از آن زمان که توس ، تو را در بغل گرفت

                                                       عالم به دل هوای خــراسان گــــــرفته است

           در من طلوع کرده ای ، ای آفتــــاب شرق

                                                       این قصه هم بـــــه نـام تو پایان گرفته است