رفتم از کوی تو و پیش تو جا  مانده  دلم

پیش تو مانده و از سینه  جدا  مانده  دلم

پر گرفتن  به  هوای  تو  چه  حالی  دارد

چون کبوتر به همان حال و هوا مانده دلم

پشت آن  پنجره  افتاده  و بر  گردن  خود

رشته ای بسته به  امید   شفا  مانده   دلم