یادش بخیر سال 72 یا 73 بچه بودم با پدرم روز عاشورا تقریبا 1 ساعت مونده به انفجار بمب توسط منافقان تو حرم بودیم.یکی از فامیلا هم باهامون بود من هی اصرار می کردم بریم تو زیارت کنیم.تا اینکه راضی شدند.خیلی شلوغ بود کفشامون درآوردیم که بریم که یهو این فامیلمون یه لحظه فکر کرد و گفت حالا مهدی جان شلوغه و از این حرفا فردا میای زیارت.تازه زیارتت هم از همین جا قبوله.خوب اگه ما می رفتیم تو حداقل یه 2 ساعتی طول می کشیدو...هنوزم که هنوزه حسرت اینکه چرا ترفتیم تو به دلم مونده...می دونم شهادت لیاقت می خواد که من نداشتم .الان هم درست 10 ساله که قسمت نشده برم مشهد