آرام آرام می باری . . .
 

و در بهار آب خواهی شد .


دلم حبس ابد توی انفرادی می خواهد؛

 

 

در گرگ و میشِ چشم‌هایت

 

راه گم کرده‌ام

             

    مهتابْ شو!