یكى از اصحاب على علیه السلام خدمت آن حضرت عرض كرد كه براى میدانهاى جنگ اسبى تندرو و چالاك ابتیاع كنید كه چنین اسبى صاحب خود را در مهلكه‏ها نجات می‌دهد على علیه السلام فرمود من

هرگز از جلو دشمن فرار نخواهم كرد تا با اسب تند رو

 از ورطه خطر دور شوم و دشمن فرارى را نیز تعقیب نخواهم نمود

تا بخواهم زودتر به او برسم بنا بر این مركب من هر چه باشد اهمیتى ندارد.

 .:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:.:

ابن ابى الحدید گوید: على علیه السلام شجاعى بود كه نام گذشتگان را محو كرد و محلى براى آیندگان باقى نگذاشت، در قوت ساعد و نیروى بازو نظیرى نداشت و یك ضربت او براى قوى‏ترین شجاعان مرگ و هلاكت را پیش می‌آورد چنانكه هیچ مبارزى از دست او جان سالم بدر نبرد و شمشیرى نزد كه احتیاج به دومى داشته باشد و هر رزمجوى دلاورى را كه می‌كشت تكبیر می‌گفت و در لیلة الهریر

شماره تكبیراتش به 523 رسید و معلوم گردید كه

523 نفر از ابطال نامى را در آن شب به دیار عدم فرستاده است.