از دوست داشتن
 
امشب از آسمان دیده تو
روی شعرم ستاره می بارد
در سکوت سپید کاغذها
پیجه هایم جرقه می کارد
 
شعر دیوانه تب آلودم
شرمگین از شیار خواهش ها
پیکرش را دوباره می سوزد
عطش جاودان آتش ها
 
آری آغاز دوست داشتن است
کوچه پایان راه ناپیداست
من به پایان دگر نیندیشم
که همین دوست داشتن زیباست.