خضوع در کلام زنان

خضوع در کلام به معناي اين است که زنان در برابر مردان آهنگ سخن گفتن را نازک و لطيف کنند و به تبع، دل دچار ريبه و خيال‌هاي شيطاني شود و شهوت برانگيخته شود.

عدم پوشش و زينت مناسب

خداوند متعال با خودآرايي زن مخالف نيست، بلکه با خودنمايي مخالف است. حتي در بعضي روايات زن و شوهر را براي قوام خانواده توصيه به زينت و آرايش مي‌کند.

خلوت با نامحرم

از جمله عوامل تهديدکننده عفّت، خلوت با نامحرم است. مراد از خلوت اين است که مکان طوري باشد که رفت و آمد در آن کمتر باشد و يا آن محل درهاي ورود و خروجش بسته باشد. در چنين شرايطي است که شيطان وسوسه خود را آغاز و انسان را متمايل به گناه مي‌کند.

عدم توجه به مسایل زناشویی

هريک از زن و شوهر در کانون خانواده وظايفي را بر عهده دارند. عدم توجه به آن موجب مي‌شود که طرفين ارضاي نيازهاي غريزي و طبيعي خود را خارج از محيط خانه به صورت ناسالم طلب کنند.

عدم خودباوري و عزّت نفس

وقتي انسان از جايگاه و شخصيت حقيقي خويش در نظام آفرينش غافل باشد و نداند که بهاي حقيقي او معادل بهشت است و مي‌تواند برتر از ملائکه و ديگر موجودات روي زمين باشد، لذايذ زودگذر و آني دنيا در نزد او خوار مي‌گردد و مصداق کلام اميرالمؤمنين علي(ع) مي‌شود که فرمود: کسي که در خود احساس کرامت مي‌کند، شهوات و خواهش‌هاي نفساني نزد او بي‌مقدار مي‌شود.

فراموشي ياد خدا

شاه‌کليد عوامل تهديدکننده عفّت، غفلت از ياد خداست. قرآن کريم در سوره زخرف آيه 36 مي‌فرمايد: «هرکس از ياد خدا رويگردان شود؛ شيطاني را به سراغ او مي‌فرستيم و همواره با او قرين خواهد بود.» غفلت از ذکر خدا و غرق شدن در لذات دنيا و دلباختگي به زرق و برق آن، موجب مي‌شود که شيطان بر انسان مسلط گردد و همواره قرين او باشد و رشته‌اي در گردنش افکنده، مي‌برد به هرجا که خاطرخواه اوست.