پاسخ به: اعمال حجّ تمتّع
چهارشنبه 12 مهر 1391 8:30 PM|
2 ـ وقوف در عرفات |
||
|
مسأله: دوّم از واجبات حج تمتّع: وقوف (یعنى بودن) در سرزمین عرفات است با قصد قربت، و چنین نیّت مى كند: در سرزمین عرفات از اذان ظهر تا غروب آفتاب وقوف مى كنم براى حج تمتّع قربةً الى الله. مسأله: حدود عرفات به وسیله علامتهاى موجود تعیین شده است و وقوف خارج از آن كافى نیست. مسأله: وقت وقوف در عرفات از اوّل اذان ظهر روز نهم ذى الحجّه است تا غروب آفتاب، و این وقوف فى الجمله از اركان حج است كه ترك عمدى تمام آن موجب بطلان حج مى شود ولى اگر مقدارى از این وقت را عمداً ترك نماید معصیت كرده اما حج باطل نیست، و در غیر عمدش معصیت نیز نیست. مسأله: اگر كسى از روى فراموشى وقوف به عرفات را به كلّى ترك كرد تا وقت وقوف تمام شد حجّش صحیح است و به وقوف مشعر اكتفا مى شود، و اگر تا وقت باقى است یادش آمد باید فوراً به عرفات برود و وقوف را انجام دهد چه آن وقت باقیمانده از وقت وقوف اختیارى عرفه باشد (كه از اوّل اذان ظهر است تا غروب آفتاب) یا وقت اضطرارى آن (كه از اوّل غروب آفتاب روز عرفه است تا اذان صبح عید قربان) و در این صورت به هر اندازه كه وقوف كند حتّى ربع ساعت یا كمتر كافى است و بودن تمام شب لازم نیست. مسأله: اگر از روى فراموشى قبل از غروب آفتاب از عرفات خارج شد چنانچه تا وقت باقى است متوجه شود باید به عرفات برگردد، و اگر متوجه نشد چیزى بر او نیست و حجش صحیح است. مسأله: اگر قاضى عامّه به ثبوت هلال حكم نمود و نزد شیعه ثابت نشد در موارد تقیّه دو صورت دارد: 1 ـ شیعه علم به خلاف ندارد، دراین صورت تبعیّت از قاضى عامّه نماید و وقوف عرفه و مشعر طبق فتواى آنها مانعى ندارد و حج صحیح است. 2 ـ شیعه علم به خلاف داشته باشد (مثلاً یقین دارد یا بیّنه شرعیّه اقامه شده كه عرفه دوشنبه است و قاضى عامّه یكشنبه را عرفه قرار داده) اگر احتیاط حرجى باشد و با مشكل زیاد مواجه گرد بعید نیست بگوئیم وقوف بر طبق فتواى قاضى مجزى است و حج صحیح است ولى سزاوار است احتیاط ترك نشود، و در این صورت انجام دادن اعمال منى در روز عید حقیقى حرجى نیست و باید در مثال مزبور اعمال منى را روز سه شنبه انجام دهد.
|