پاسخ به:گپ و گفت با مسعود كرامتي

من اساسا ابتدا به ساكن كارگرداني كرده‌ام، حداقل در كار تلويزيوني و بعد وارد كار بازيگري شدم. خيلي هم اين تفكيك‌ها را نمي‌فهمم و براي من بازيگري حداقل از يك مقطعي جدي شد. من اساسا دلم نمي‌خواست بازيگري كنم، ولي شرايطي به وجود آمد كه بازي كنم. اين البته به معني اين نبود كه به بازيگري علاقه نداشتم، چون به نظرم بازيگري مقوله جذابي است. در واقع، شرايطي به وجود آمد كه بازيگري كنم و ادامه دادم و ادامه هم خواهم داد اگر همان پارامترهايي كه در نظر دارم در يك نقش وجود داشته باشد.

بزرگ‌ترين امتياز فيلمنامه ضد گلوله شخصيت‌پردازي و ديالوگ‌نويسي خوبش بود كه در واقع اينها به هم مرتبط است. در واقع، فيلمنامه خوب بود و كاراكتر پرويز هم اين ويژگي‌ها را داشت و خوب نوشته شده بود. فيلمنامه را كه خواندم يك تلقي نسبت به نقش داشتم كه وقتي با مصطفي كيايي درباره‌اش صحبت كردم، متوجه شدم اين تلقي به هم نزديك است.