پژوهش و سازندگي زمستان 1382; 16(4 (پي آيند 61) در منابع طبيعي):33-38.
 
 
فيض نيا سادات,شريفي فرود,زارع مريم
 
 
 

حساسيت سازندها به فرسايش، نقش مهمي در توليد رسوب حوزه هاي آبخيز دارد و در بسياري موارد توليد بخش اعظم رسوب از بخش كوچكي از حوزه كه داراي سازندهاي حساس تري به فرسايش است صورت مي گيرد. در اين تحقيق مطالعات به دو بخش تقسيم مي شوند:
1- مطالعات انجام شده در حوزه آبخيز چنداب ورامين شامل بررسي پروفيل طولي رودخانه، الگوي زهكشي سازندها، ضريب k سازندها، درصد مساحت مارن و مساحت سازندها.
2- مطالعات انجام شده در عرصه پخش سيلاب بررسي بار معلق سيلابي، بررسي رسوبات كانال عرصه پخش سيلاب و نفوذپذيري در عرصه پخش سيلاب.
نتيجه بررسي ها نشان داد كه از بين سازندهاي حوزه آبخيز، سازند قرمز بالايي حساسيت به فرسايش را داراست. سازند قرمز زيرين حساسيت به فرسايش بالايي دارد. سازندهاي هزار دره، آبرفت تهران و بيشتر قسمتهاي سازند كرج حساسيت متوسط به فرسايش دارند و ارتفاعات سازند كرج به فرسايش مقاوم است.

 
كليد واژه: حساسيت به فرسايش، فرسايش پذيري، حوزه آبخيز، چنداب ورامين، ايران
 
 

 نسخه قابل چاپ