بررسي پوشش گونه هاي درختي و درختچه اي منطقه كجور (نوشهر)

شناسايي پوشش گياهي هر منطقه اساس مطالعات اكولوژيك را تشكيل داده كه در مديريت واحدهاي زيست محيطي نقش مهمي ايفا مي كند. هدف اين مطالعه معرفي گونه هاي درختي و درختچه اي منطقه كجور (نوشهر) در قالب واحدهاي رويشي مي باشد. در اين بررسي در ابتدا واحدهاي شكل زمين بر روي نقشه هاي توپوگرافي 1:25000 تفكيك گرديد. در هر واحد زميني در ابتدا جنگل گردشي صورت گرفت. سپس يك قطعه نمونه با توجه به شرايط توده با ابعاد مختلف انتخاب گرديد. در درون هر قطعه نمونه درختان و درختچه ها شناسايي شده و بر اساس شرايط فيزيونومي در هر واحد شكل زمين، واحدهاي رويشي تعيين شد. در نهايت 42 گونه درختي و درختچه اي در مناطق مورد مطالعه در كجور شناسايي گرديد. در مجموع در 131 واحد زميني تفكيك شده بر اساس سه عامل ارتفاع از سطح درياي آزاد، جهت دامنه و درصد شيب، 215 واحد گياهي تشخيص داده شد. از بين اين واحدها در تعداد 21 واحد گونه غالب اول و دوم به ترتيب راش و ممرز مي باشد، كه اين تيپ بيشتر در ارتفاع 1100-2200 متر از سطح دريا و در اكثرجهات جغرافيايي مشاهده مي شود. همچنين در 18 واحد گونه بلندمازو و لور ، در 13 واحد گونه بلندمازو و راش ، در 9 واحد گونه راش و بلندمازو، در 8 واحد گونه بلندمازو و ممرز و در 7 واحد گونه راش و لور به ترتيب به عنوان گونه غالب اول و دوم مشخص شدند. تيپهاي درختي و درختچه اي در هر منطقه بر اساس ارتفاع از سطح دريا، جهت دامنه و درصد شيب تعيين شد. نتايج نشان مي دهد كه گسترش گونه هاي جنگلي، نوع آميختگي آنها و تيپهاي تشكيل يافته در منطقه مورد بررسي تحت تاثير عوامل فيزيوگرافيك قرار دارد. با افزايش ارتفاع از سطح دريا، توده ها از نظر تركيب گونه ها و تراكم و همچنين كيفيت پايه ها از شرايط مطلوب تري برخوردار هستند. همچنين در دامنه هاي شمالي به علت برخورداري از شرايط مطلوب از نظر رطوبت و خاك، توده هاي مرغوب بيشتر حضور داشته، در حالي كه در دامنه هاي جنوبي بيشتر توده هاي مخروبه استقرار يافته است.

 نسخه قابل چاپ