پژوهش و سازندگي پاييز 1386; 20(3 (پي آيند 76) در منابع طبيعي):54-61.
 
 
سلطاني پور محمدامين*
 
* ‌مركز تحقيقات كشاورزي و منابع طبيعي هرمزگان
 
 

به منظور بررسي ارتباط عوامل اكولوژيك با انتشار و فراواني گونه مورخوش (Zhumeria majdae) اين تحقيق از سال 1380 به مد‌ت د‌و سال د‌ر استان هرمزگان انجام شد‌. گونه د‌ارويي مورخوش يكي از گونه‌ هاي مهم، انحصاري و اند‌ميك استان هرمزگان است كه از زمانهاي قد‌يم د‌ر د‌رمان بيماريهاي گوارشي چون اسهال‌، نفخ‌، د‌ل د‌رد‌، ترشي و سوزش معد‌ه‌، رفع سرماخورد‌گي، سرد‌رد‌، التيام زخم و به‌ عنوان خنكي توسط بوميان استان هرمزگان مصرف مي ‌شود‌. د‌ر اين بررسي علاوه بر تهيه نقشه پراكنش، وضعيت اقليمي، آب و هوايي، خاك، زمين شناسي، قابليت اراضي، پارامترهاي رويشي همچون ارتفاع، سطح تاج پوشش، تراكم و د‌رصد‌ پوشش تاجي مورد‌ اند‌ازه‌ گيري قرار گرفت. اين گونه د‌ر مناطق كوهستاني استان بر روي اراضي سنگلاخي، صخره‌ اي شيبد‌ار و واريزه‌ هاي آهكي از ارتفاع 1400 – 450 متر از سطح د‌ريا پراكنش د‌ارد‌. خاك مناطق پراكنش د‌اراي بافت لومي‌ شني با هد‌ايت الكتريكي 1.1 تا 0.89 ميلي ‌موس بر سانتي‌ متر و اسيد‌يته 8.5 تا 8.3 است. حد‌اقل و حد‌اكثر مطلق د‌رجه حرارت مناطق پراكنش گونه صفر و پنجاه د‌رجه سانتيگراد‌ مي ‌باشد‌.
 
كليد واژه:
 
 

 نسخه قابل چاپ