64. صفات برجسته عیسى‏



در آیات 30 تا 35 سوره مریم، عیسى‏علیه السلام با هفت صفت برجسته و دو برنامه معرّفى شده است؛ امّا صفات برجسته‏ى او:
الف) بنده‏ى خدا بودن. «اِنّى عبداللّه»
ب) آوردن كتاب آسمانى. «آتانى الكتاب»
ج) پیامبرى. «وجعلنى نبیّا»
د) مبارك بودن. «وجعلنى مباركا»
ه) نیكى به مادر. «و بِرّاً بوالدتى»
و) جبّار و شقى نبودن. «لم یجعلنى جبّاراً شقیّاً»
ز) متواضع، حقّ شناس و سعادتمند بودن. «والسّلام علىّ...»
و امّا دو برنامه‏ى عیسى، یكى نماز و دیگرى زكات است. این آیه مى‏فرماید: سخن درست درباره عیسى همان است كه گفتیم. «ذلك عیسى‏بن مریم»
خداوند در قرآن، بارها مسیحیان را منحرف و عقاید آنان را درباره حضرت عیسى باطل دانسته است، چنانكه در آیه 73 سوره مائده: «لقد كفر الّذین قالوا اِنّ اللّه ثالث ثلاثة» و آیه 30 سوره توبه: «وقالت النّصارى المسیح ابن اللّه» از آنان انتقاد كرده‏است، امّا در اینجا با بیان سیماى واقعى حضرت عیسى‏علیه السلام، راه صحیح را در مقابل راه باطل نشان مى‏دهد.
براى تحقّق اراده‏ى خداوند، هیچ‏گونه لفظى، حتّى به لفظ «كُن» نیازى نیست، ولى خداوند براى فهم ما اراده‏ى خود را در این قالب بیان كرده است.
خداوند قادر مطلق است و در آفریدن نیازى به اسباب ندارد و قدرت بى‏نهایت او، دلیل منزّه بودن او از عجز و ناتوانى، و اختیار كردن فرزند است.