دنبال مقصر نيستيم
دوشنبه 20 شهریور 1391 2:56 PMعبدالحسين بيگدلي نماينده وزير در آزادراه تهران ـ شمال و عضو هيات مديره شركت ساخت و توسعه زيربناهاي حمل و نقل كشور در گفتوگو با جامجم نيز به همين نكته تاكيد دارد كه در حال حاضر بايد همه بياييم و كاري كنيم پروژه جمع شود که تاسف براي زمان از دست رفته دردي را دوا نميکند.
واقعا مشكل اصلي كجاست كه پروژه آزاد راه تهران- شمال به سرانجام نميرسد؟
در شرايطي نيستيم كه بخواهيم دنبال مقصر باشيم. به هر شكل اين پروژه 121 كيلومتري هماكنون در حال اجراست و به چهار منطقه تقسيم شده است. در فاز يك شركتچيني با بنياد در حال فعاليت است. طول اين فاز 32 كيلومتر است كه بسياري از مسائل آن حل شده و يك بخش جزئي باقي مانده كه آن هم به دليل ساخت و سازهاي غيرقانوني است كه تملك اراضي آن منطقه را با مشكلاتي روبهرو ساخته است. با اين حال، اين مشكلات بزودي حل خواهد شد و اين قطعه در اوايل سال 92 به بهرهبرداري ميرسد.
ما مشكل خاصي در اين زمينه نداريم و وزارت راه و شهرسازي تمام مسائل قانوني را حل كرده است.
بله. فاز دو و سه در منطقه صعبالعبور كوهستاني البرز واقع شده است ، در منطقه سه تونلي به طول هفت كيلومتر بايد احداث شود كه در حال حاضر فقط حدود 800 ـ 700 متر حفاري آن انجام شده است.
اين قطعه از مرزنآباد تا چالوس به طول 20 كيلومتر است و فعلا هيچ مشكلي درباره آن وجود ندارد و تمام اراضي مربوط در اين منطقه آزادسازي شده است. ما تاكيد داريم كه بايد با استفاده از هواي خوب در اين فصل كار زودتر جمع و جور شود.
اين پروژه فراز و نشيبهاي زيادي داشته است. بند ب اين قرارداد در فاز دو و سه به هر دليلي عملياتي نشده و باعث شده كه حساسيتهايي ايجاد شود. البته يك بار متمم قرارداد بسته شد و رقم فاينانس قرارداد تغيير كرد. با اين حال، از نظر ما اين قرارداد ابهام دارد و بايد مشكلات و ابهامات قراردادي مربوط به قطعات دو و سه اصلاح شود.
موانع حقوقي در قرارداد ديده ميشود. به قرارداد اوليه متمم خورده و محتواي جديدي اضافه شده كه داراي اشكال است.
پيشنهادهايي مطرح و آن را اصلاح كرديم كه قرار است اين اصلاحات طي چند ماه آينده نهايي شود و وزارت راه و شهرسازي در اين باره تلاش جدي دارد.
در گذشته منابع مالي مناسبي براي پروژه در نظر گرفته نشده (قبل از سالهاي 89 ـ 87) اين پروژه از سال 90 به بعد جان گرفت و وزير مشخصا تمام تلاش خود را متمركز كرد تا اين پروژه جمع شود و حتي منابع مالي خوبي به آن اختصاص يافت. به طوري كه در سال گذشته 110 ميليارد تومان به پروژه تزريق شد و الان هم هفتهاي دو روز ما از آنجا بازديد داريم و از نزديك در جريان روند كار هستيم.
براساس تجربهاي كه دارم، مطمئن هستم خواستن توانستن است و به هر حال هم وزارت راه و هم بنياد تلاششان بر اين است كه اين اتفاق بيفتد.
اين قولي كه از طرف وزير داده شد براساس زمانبندي پيمانكار پروژه بود كه به صورت مكتوب آن را به ما ارائه كرده بود كه در 31 مرداد 91 به بهرهبرداري ميرسد، اما اين وعده به دو دليل اتفاق نيفتاد؛ زيرا يك توده رانشي به طول 400 متر در كيلومتر 22 ايجاد شد كه اين اتفاق دو، سه بار تكرار و باعث كندي كار ما شد. دوم اين كه بارندگيهاي بيسابقه در تير و مرداد مانع از اجراي پروژه شد، زيرا بارندگي مانع از آسفالتريزي در جاده ميشود و عقب افتادن افتتاح پروژه به همين دليل بود.
سعي بر اين است روزهاي اوليه مهر در هفته دفاع مقدس بهرهبرداري انجام شود.
با وجود اين كه پروژه طولاني شد، اما تمام تكنولوژيهاي پيشرفته حمل و نقل جادهاي در آن در نظر گرفته شده، استانداردهاي آزادراهي كشور و دنيا در اين مسير رعايت شده، شيبها، شعاع قوسها و مشخصات فني لازم داراي استاندارد است و سامانه هوشمند كنترل جاده از نظر پيام تغييرات، شناسه آب و هوايي و اطلاعات مورد نياز مسير تعبيه شده است.
يكي از راههاي بازگشت سرمايه دريافت عوارض است كه سرمايهگذار بايد از اين طريق منابع خود را تامين كند و قطعا در اين مسير عوارض دريافت خواهد شد، ولي هنوز هيچ رقمي نهايي نشده و تصميمگيري درباره آن صورت نگرفته است.