خشم قطره ای جوهر است در لیوانی پر از شیر.

 

وقتی مقهور خشم شدی،دیگر راه برگشتی وجود نخواهد داشت.

 

وقتی جوهر به شیر وارد شود ، فاتحه ی شیر را باید خواند.

 

خشم با تسلیم تو عرصه را ترک نمی کند،

 

خوراک خشم، خشم بیشتر است.

 

 

و در آخر

 

 

لحظه ای از خشم می تواند دهه ای از کار خوب را نیست و نابود کند.