صرع Epilepsy

نشانه ها: 
صرع بزرگ 
- از هوش رفتن 

- كليد شدن دندانها 

- سفت شدن و بدنبالش تكان خوردن منظم دستها و پاها 

- ادرار كردن غيرارادي 

- خروج كف از دهان 


صرع كوچك 
- حالت شبيه به خواب در روز كه يك يا دو ثانيه بطول مي انجامد و نمي توان كودك را از آن بيدار كرد. 

صرع، اختلالي است كه موجب حملات دوره اي ميشود و زماني بوجود مي آيد كه پيام هاي طبيعي الكتريكي در مغز دچار آشوب و بي نظمي بشوند. حملات صرعي بر دو نوع اصلي تقسيم مي گردند : صرع بزرگ Grand mal، كه شامل حملات تشنجي عود كننده است. در اين نوع از صرع، هوشياري از دست مي رود و بدن سفت ميشود كه بمدت يك دقيقه يا كمتر به طول مي انجامد و بدنبال آن يك سلسله دست و پا زدنهاي منظم، كليد شدن دندانها (بطوريكه كودك ممكن است زبان خود را گاز بگيرد)، بي اختيار ادرار كردن و كف آولد شدن دهان اتفاق مي افتد و معمولاً پس از اينها كودك بخاب مي رود. 

صرع كوچك Petit mal، هيچ تشنجي در بر ندارد. فقط يك يا دو ثانيه بيهوشي مانند خواب روزانه در آن بوجود مي آيد. در اين حالت، كودك چشماني خيره و براق دارد و گويي چيزي نمي بيند و يا نمي شنود. اين نوع از صرع را غالباً تشخيص نمي دهند و نمي شناسند اگر چه درجه گرفتاري در صرع كوچك با حملات تشنجي صرع بزرگ فرق مي كند اما حملات پي در پي صرع كوچك مخصوصاً در زمان انجام تكاليف و برنامه هاي مدرسه و يا برخي ازفعاليتهاي بدني مانند دوچرخه سواري نيز مي تواند زندگي كودك را بهم بريزد خوشبختانه در پشت هر دو نوع صرع ذكر شده معمولاً نقصان يا ناتواني مغزي ديده نمي شود. مي توانند بصورت فاميلي نيز باشند. حدود سه الي پنج درصد كودكان زير شش سال دچار تشنج گاه به گاه مي شوند اما تقريباً همه اينها از نوع تشنجات تب دار Febrile convulsions و بي ضرر مي باشند و معمولاً زماني بوجود مي آيند كه بر اثر دماي زياد بدن در طول يك بيماري عفوني، در پيام هاي الكتريكي مغز اختلال و بي نظمي پديد مي ايد. 


آيا خطرناك است؟ 
صرع يك بيماري كشنده نيست. تمام كودكان تا رسيدن به دوران بلوغ، شكلي از صرع كوچك را تجربه مي كنند. اما، كودكاني كه دچار صرع بزرگ مي شوند بايد در سراسر زندگيشان مورد توجهات مخصوص قرار گيرند حتي اگر اين بيماري را بتوان با دارو كنترل كرد و هنگام فعاليتهايي چون شنا و دوچرخه سواري بايد از آنها مراقبت نمود. 


ابتدا چه كار بايد بكنيد؟ 

براي حملات صرع بزرگ:
1- اشياء و اثاثيه محكم و تيز را از اطراف كودك دور كنيد تا هنگام حملات صرع و دست و پا زدنها به وي آسيب نرسد.

2- لباسهاي اطراف گردن و سينه او را شل كنيد.

3- تا زمان پايان يافتن حمله، نزد كودك خود بمانيد.

4- اگر دندانهاي كودك بهم قفل شده اند سعي نكنيد آنها را از هم باز نموده و يا چيزي در دهان وي بگذاريد. هرگونه اسيب به زبان در همان مرحله اول اتفاق مي افتد لازم نيست تا پايان يافتن حمله، كاري انجام دهيد.

5- بمحض آنكه حركات تند كودك به پايان رسيد او را ارام به بغل بخوابانيد تا اينكه زبان يا آب دهانش منجر به خفگي و يشوند. 

6- به آنچه كه در طول حملات براي كودكتان رخ مي دهد توجه كنيد تا با گزارش دادن آنها به دكتر وي را در تشخيص ناراحتي كمك كرده باشيد.


براي صرع كوچك:
1- اگر كودك شما بعنوان مثال در خيابان يا راه پله ها قرار دارد مواظف او باشيد.

2- تا زمان خاموش شدن حمله كنار كودك خود بمانيد.


آيا مشورت با دكتر لازم است؟ 
بمحض برطرف شدن حملات چه در مورد صرع بزرگ و چه در مورد تشنج تب دار فوراً به دكتر مراجعه كنيد اگر فكر مي كنيد كودكتان حملات صرع كوچك دارد هر چه زودتر به دكتر مراجعه نمائيد. 


دكتر چه اقدامي انجام خواهد داد؟ 
اگر كودكتان دچار تشنج شده است وي را معاينه كرده و از شما درباره نوع حمله كودك سوالاتي خواهد كرد.اگر كودك دچار تشنج هاي تكرار شونده است جهت معاينات و تستهاي آزمايشگاهي وي را به بيمارستان خواهد فرستاد. اين آزمايشها عبارتند از: آزمايش قندخون و كلسيم، نوار مغزي (EEU) و احتمالاً اسكن مغز براي يافتن محل هايي كه موجب تشنج مي شوند. در طول اسكن كودك را مثلاً با نور مخصوص تحريك مي كنند تا فعاليت غيرطبيعي در مغز را بتوان مشخص كرد. برخي از اين تستها نيز براي تشخيص حملات صرع كوچك بكار برده مي شوند.دكتر اطفال در بيمارستان داروهاي ضدتشنج را بصورت خوراكي براي كاهش دادن تعداد حملات صرع بزرگ تجويز مي كند هيچ داروئي براي معالجه قطعي اين بيماري وجود ندارد.

دكتر اطفال بطور مرتب به معاينه بيمار مي پردازد اگر يك الي دو سال از حملات خبري نباشد مي تواند در مورد قطع داروها تصميم بگيرد.


شما چه كمكي مي توانيد بكنيد؟ 
ممكن است از اينكه كودكتان دچار صرع باشد شوكه شويد لازم است هم شما و هم كودكتان را اعتماد بنفس خود را از دست ندهيد. دكتر در اين رابطه با ارائه توصيه هايي براي برخورد با حملات كمك خواهد كرد.تعداد صرع هاي كوچك و بزرگ را بمنظور ارائه به دكتر يادداشت نمائيد.

كودك خود را كاملاً مورد نظارت قرار دهيد و هرگونه وضعيت ذهني و تفاوتهاي شخصيتي را كه ممكن بر اثر داروها ايجاد شده باشند گزارش دهيد. دادن داروها به مقادير مناسب بسيار اهميت دارد تا عوارض جانبي بهمراه نياورند.با كودك خود عادي برخورد كنيد به معلم و همبازيهايش و يا ديگر دوستان همكلاسي، موضوع را بگوييد تا اگر كودك در حضور آنها دچار حمله شد وحشت زده نشوند.

كودكتان هميشه بايد نشانه ها يا علامتي كه معرف بيماريش باشد همراه داشته و اطمينان حاصل كنيد كه آنرا در غياب شما از خود جدا نمي كند.اگر براي كودكتان داروهاي ضد تشنج تجويز شده است بدون توصيه پزشك آنرا متوقف نكنيد. زيرا ممكن است توقف سر خود دارو چند روز بعد منجر به از سرگيري حملات و تداوم آنها بشود.

نشانه هاي قبل از شروع حمله را به كودك ياددهيد. برخي از مبتلايان به صرع احساسات عجيبي از قبيل بوهاي نامطلوب، اختلال در ديد، و يا احساس عجيبي در معده را قبل از شروع تشنج تجربه مي كنند به اينها اخطار (aura) مي گويند و اگر سن كودك شما براي فهم آنها كفايت كند مي تواند جلو حادثه ناگوار را بگيرد.