کامیل گرن

دکتر کامیل گرن، دامپزشک - باکتریولوژیست و ایمونولوژیست برجسته فرانسوی در بیست و دوم دسامبر ۱۸۷۲م در خانواده‌ای متوسط به‏دنیا آمد و پدرش را در سال ۱۸۸۲م - یعنی زمانی که ده ساله بود - بر اثر ابتلا به بیماری سل از دست داد.
 
وی در دانشکده‏ دامپزشکی آلفورت از ۱۸۹۲ تا ۱۸۹۶ در رشته‏ دامپزشکی به تحصیل پرداخت و هم‏زمان با تحصیل، دستیار دامپزشک و پاتولوژیست معروف آن دانشکده (ادموند نوکارد) هم بود. در سال ۱۸۹۷ به انستیتو پاستور لیل فرانسه پیوست و در آنجا با رئیس انستیتو که پزشک، باکتریولوژیست و ایمونولوژیستی فرانسوی به‏نام آلبرت کالمت بود همکار شد.
 
گرن در ابتدا فعالیت خود را بر تهیه‏ پادزهر در برابر گزش مار و واکسن ضد آبله متمرکز نمود و پس از مدتی موفق شد با استفاده از خرگوش، تکنیک تولید و نیز روش‏سنجش کیفی حدت واکسن‎ها را ارتقا دهد. وی در سال ۱۹۰۰، رئیس آزمایشگاه شد و سپس از ۱۹۰۵ تا ۱۹۱۵ و نیز از ۱۹۱۸ تا ۱۹۲۸، خود را وقف تحقیق برای ساخت واکسن علیه میکروب سل کرد و تا زمان درگذشت کالمت در سال ۱۹۳۳ با او همکار بود.
 
گرن در سال ۱۹۰۵، موفق شد باسیل سل گاوی را کشف کند که می‌‎توانست حیوانات را بدون ایجاد بیماری مقاوم کند. از این پس وی با همکاری کالمت، روش‏هایی را برای تقلیل و کاهش حدت مایکوباکتریوم با پاساژهای متعدد در محیط کشت ابداع کرد.
 
در سال ۱۹۰۸، نتیجه‏ این تحقیقات و فعالیت‌ها به بار نشست و واکسن تولید شد و به افتخار نام این دو دانشمند، «باسیل کالمت - گرن» (موسوم به BCG) نامگذاری شد. پس از ۲۳۰ پاساژ، سرانجام در سال ۱۹۲۱ آن‏‌ها به واکسن مؤثری برای استفاده‏ انسان دست پیدا کردند.
 
در سال ۱۹۲۸، گرن به پاریس رفت تا ریاست بخش سل انستیتو پاستور را به عهده بگیرد. وی در سال ۱۹۳۹ نایب رئیس کمیته‏ ملی مقابله با سل در فرانسه و سال ۱۹۴۸ نیز رئیس اولین کنگره‏ بین‏المللی BCG شد. البته گرن مسئولیت‎های متعدد دیگری نظیر ریاست آکادمی دامپزشکی فرانسه، آکادمی پزشکی و غیره را هم در کارنامه‏ خود دارد.
 
دکتر کامیل گرن - که افتخار دامپزشکان جهان است و فعالیت‎های ارزشمند وی منجر به نجات جان بسیاری از مردم شده - سرانجام پس از عمری تحقیق و خدمت در تاریخ نهم ژوئن سال ۱۹۶۱ میلادی در سن هشتاد و نه سالگی در پاریس درگذشت.