عجیب است

که انسان نه می تواند برای تولدش شادی کند و نه برای مرگش عزا بگیرد . . .

 

 

سزد گر خردمند با بذل مال / کند خویش ممدوح اهل سؤال‏

بپرهیزد از خوارى خواهش او / کند با قناعت خود آرایش او . . .

 

 

 

هرگز از رودی که خشک شده است به خاطر گذشته اش سپاسگذاری نمیکنند . . .