بنده تقریبا مثل کامپیوتر عمل میکردم یعنی اسم ها را به ترتیب حروف الفباء ثبت می کردم توی دفتر گاهی وقتا مثلا رضا جمشیدی میومد مشخصات یکی رو میخواست نمی رفت سراغ دفتر آسایشگاه از من می پرسید بنده هم میگفتم مثلا محمدرضا رمضان محمدی 3414 ( کد اسارت) یا مرتضی حسن دری یا....

کمال عزیزی یه دفعه یه دندونش افتاد بود و جاش خالی بود یک روز دیدم داره با یک دسته مسواک سفید ور میره . تعجب کردم و کنجکاو چون میشناختم چه مخیه. خلاصه رفت کمی گل درست کردو گذاشت روی لثه خودش جایی که دندونش خالی بود بعدش توی جای خالی گل رو چرب کرد وبا کمی دیگه گل پر کرد تا حالت لثه اش دستش بیاد بعد کمی درب دبه روغن که قهوه ای رنگ بود توی قوطی رب گوجه خورد کرد وگذاشت کنار علاء الدین تا یواش یواش آب بشه ، قبلش با دسته مسواک سفید یک چیزی شبیه دندون بهتر بگم یه دندون مصنوعی درست کرده بود آماده با ریشه. خلاصه پلاستیک آب شده قهوه ای رنگ راریخت توی قالبی که درست کرده بود البته روی قالب بعدش به آرومی و با ظرافت خاص خودش دندون رو فرو کرد توی اون و گذاشت تا خودشو گرفت بعدش با تیغ اصلاح ( خودتراش) یا مکینه یا حلاقه عراقیها( البته بنده عربی م خوب نیست ) کمی اضافه هاشو زد تا اینکه یه چیزی مثه یک تک دست دندون مصنوعی شد.( منظور یک دندان تکی) و گذاشت روی لثه اش . خدا شاهده اگه دقت نمیکردی نمیتونستی دندونی که درست کرده بود را تشخیص بدی . فقط رنگش از لثه کمی تیره تر بود. امیدوارم خوشتون اومده باش