مولای من ،

 

 

کوچه های شهر بوی غربت گرفته خانه هامان دیگر توان استقامت ندارند

 

 

زمینیان به ستوه آمده اند روزها به بیقراری مبدل شده

 

 

و زمان ، خواهان ایستادن است

 

 

مولای من ،

 

 

دنیا رنگ سیاهی گرفته مولا جان ، جواب قلب خسته ام را چه بدهم؟

 

 

به چه زبانی باید درد دلم را با تو بگوییم؟

 

 

می دانم که می آیی و من به امید آمدنت با سکوت ،

 

 

دست به آسمان خدا بلند میکنم و میگویم :

 

 

اللهم عجل لولیک الفرج