امروزه از درخت  و میوه آن در صنایع غذایی، بهداشتی، دارویی، عطرسازی و صنایع چوب استفاده می شود. نام علمی  «elaeagnusan gastifolial» است و رویشگاه این درخت بدلیل سازگاری آن با محیط های مختلف در اغلب نقاط کره زمین از جمله آمریکای شمالی، اروپای شرقی و غربی، آسیای مرکزی و شمالی و … است.
به طور کلی 3 نوع درخت  در دنیا وجود دارد که 2 نوع هلاگنوس و هیپوفار در ایران موجودست. درخت  هلاگنوس به دلیل درشتی میوه ، قامت بلند، نداشتن خار و برگهای پهن به درخت  هیپورفیا برتری دارد. خواص درخت در تمام اندامهای آن منتشر شده است و ریشه، چوب، پوست و میوه آن دارای خواص  و صنعتی متفاوتی است از پوست درخت  یک ماده شیمیایی  مهم به نام تتراهیدروآرمور - متیل - n استخراج می شود.
از برگ درخت  آلکانویید استخراج می شود که در صنایع داروسازی کاربرد دارد. اسانس گل  در صنایع داروسازی و آرایشی و عطرسازی بکار می رود.
میوه  دارای 3 قسمت برون بر (پوست قهوه ای رنگ)، میان بر (آردی شکل) و درون بر (هسته چوبی و سفت آن) است که قسمت میان بر و درون بر آن دارای ارزش غذایی فراوان است. در قسمت میان بر 2 نوع قند گلوکز و فروکتوز، 7 نوع چربی اشباع شده و اشباع نشده وجود دارد.
در قسمت درون بر  17 نوع آمینواسید و مقداری پروتئین وجود دارد که هر یک از این آمینواسیدها خواص  بسیار مفیدی دارند بطوری که می توان گفت میوه  یک میوه  صفراست. این میوه در طب سنتی به عنوان تانن قابض است بنابراین در معالجه بیماریهای دندان، لثه و اسهال و در درمان زخم معده موثر است و می تواند از خونریزی جلوگیری کند.
اگر آرد و هسته میوه  با هم آسیاب شود مصرف خوراکی آن بیماری آرتروز را درمان می کند. مصرف  برای درمان و جلوگیری از عوارضی مثل «قی»، اسهال صفراوی، زخم روده، سرفه های حاد گرم، سردرد و اثر رطوبت نافع است. مقوی قلب و برطرف کننده تب و لرزهای سرد در بیماریهای سینه مثل تنگی نفس، زخم ریه و عوارض دماغی محسوب می شود.
 برای درمان بیماری های کبدی مانند زردی و یرقان مفید است و پخته شده به طور کامل (پوست - گوشت - هسته) در روغن زیتون به صورت خوراکی جهت درد مفاصل، خارش پوست و رشد مو توصیه شده است.
عرق شکوفه ، ضد نفخ مؤثری برای معده می باشد. یکی از دانشمندان گفته است میوه  گوشت براستخوان می رویاند و انسان را فربه می کند. پوست را تقویت کرده و کلیه ها را گرم نگه داشته و مانع از تکرر ادرار می شود. در هند از روغن هسته آن لعوق یا شربت غلیظی درست می کنند که در التهاب غشاهای مخاطی همراه با ترشح همانند انواع زکام و نیز در موارد عفونتهای برونشها مصرف می نمایند.
در اسپانیا از شیره گل  برای قطع تب های مهلک و خطرناک استفاده می شود. میوه  از نظر طب سنتی،طبیعت سرد و خشک دارد و مقوی و مفرح است،ضد تهوع و صفرا بر نیز می باشد.  به ویژه خام آن برای بند آوردن اسهال نافع است.
جوشانده گل  برای بیماریهای دماغی مانند فلج و کزاز و نیز برای قلب و زخمهای ریوی و تنگی نفس مفید است و برای تقویت معده و کبد و باز کردن گرفتگیها و تحلیل گاز معده و یرقان نافع می باشد.