تداوم و پیوستگی در قرائت قرآن2

 

 

بر اثرِ نظم، كسالتهاي و بي‎حاليها كنترل شده، حالِ توجه در نفس پديد آمده، امكانات و توانِ بالقوة نفس، در امر سازندگي، كم كم بروز مي‎كند.
دومينِ عمل بسيار مؤثر و سازنده در كنار قرائت قرآن، تداوم طهارت شرعي مي‎باشد كه زمينة بسيار مساعدي براي بهره‎مندي از عبادات فراهم مي‎آورد.
در احاديث بر لزوم استمرارِ عمل، حداقل تا يكسال تأكيد شده است:
«إيّاكَ اَنْ تَفْرُضَ عَلي نَفْسِكَ فَريضَةً فَتُفارِقَها إِثْني عَشَرَ هِلالاً».[1] امام صادق ـ عليه السّلام ـ : (مبادا كه بر نفسِ خويش واجبي را قطعي كني پس در طول دوازده ماه از آن جدا گردي).
در حديثي ديگر بعنوان شرط بهره‎مندي از شب قدر مطرح گشته است:
«إذا كَانَ الرَّجُلُ عَلي عَمَلٍ فَلْيَدُمْ عَلَيْهِ سَنَةً ثُمَّ يَتَحَوَّلُ عَنْهُ إنْ شاءَ إِلي غَيْرِهِ، وَ ذلِكَ اَنَّ لَيْلَةَ القَدْرِ، يَكُونُ فيها في عامِهِ ذلِكَ، ما شَاءَ اللهُ اَنْ يَكُونَ».[2] امام صادق ـ عليه السّلام ـ : (هرگاه فردي بر عملي باشد پس بايد يكسال بر آن مداومت نمايد سپس اگر خواست به عملي ديگر منتقل شود، و دليل آن اين است كه در شبِ قدر در آن سال، خداوند آنچه را كه ـ از بركات ـ مي‎خواهد ـ براي آن فرد ـ حادث مي‎شود).
در حديثي ديگر بر كمِ مستمر در برابرِ زيادِ منقطع و ملال آور، توصيه شده است:
«قَليلٌ مَدُومٌ عَلَيْهِ خَيْرٌ مِنْ كَثيرٍ مَمْلُولٍ مِنْهُ».[3]
(كم مستمر بهتر از زيادي است كه از آن ملالت پديد آيد).
و اين معني سيرة سالكان مي‎باشد:
رهرو آن نيست گهي تند، گهي كند رود رهرو آنست كه آهسته و پيوسته رود
[1] . كافي، ج 2، ص 83.
[2] . ص 82.
[3] . نهج البلاغه، ك 444.
ولي الله نقي پورفر ـ تدبر در قرآن